آيت الله مهدوی كنی احياگر موقوفات مروی
آيتالله محمدرضا مهدوی كنی از شخصيتهای مشهور و معروفی است كه با سيراب شدن از مشرب روحاللهیی امام خميني رحمهالله سالهای نهضت، انقلاب و نظام جمهوری اسلامی را در متن حوادث قرار داشته و انجام وظيفه نموده است. بهترين راه برای شناخت معظم له يادآوری اين فرمايش منقول از حضرت امام رحمهالله است كه «من به ايشان [آيتالله مهدوی كنی] ارادت داشتهام، دارم و خواهم داشت.»
آيتالله مهدوی كنی به عنوان يكی از شاگردان امام خمينی رحمهالله دارای پيشينه مبارزاتی ارزشمندی است زندان، شكنجه، تبعيد، تهديد را بسيار ديده، چشيده، كشيده و شنيده است.
آیت اله محمدرضا مهدوی كنی در چهاردهم مرداد 1310 هـ ش/ [20] ربيع الاول 1350 هـ ق در قريه كن ـ كه در آن زمان در دو فرسخی تهران و امروز متصل به آن است ـ به دنيا آمد نام پدر اسدالله معروف به حاج اسدالله كنی و نام مادر فاطمه، شغل پدر ایشان كشاورزی بود گر چه گاهی به تجارت نيز اشتغال داشتند. پدر مردی مذهبی، مقيد به مسائل دينی و بلكه متعصب در مسائل دينی و مقيد بودند كه فرزندانش را با آداب مذهبی تربيت كنند. آیت اله محمدرضا مهدوی كنی در سن چهارده سالگی وارد حوزه علمیه که زیر نظر مرحوم آیه اله برهان در مسجد لرزاده اداره میشد شدند . سپس برای ادامه تحصیل به شهر مقدس قم عزیمت نمودند . سالیانی را در درس مرحوم امام خمینی و مرحوم علامه طباطبایی شرکت کردند و همزمان به مبارزات سیاسی بر ضد رژیم طاغوت پهلوی پرداختند و در این راه طعم تلخ تبعید و شکنجه ماموران ساواک را تحمل کردند از اساتید دیگر ایشان میتوان از مرحوم آقای رفيعی قزوینی رضواناللهعليه نام برد .حضرت آيتالله مهدوی كنی بعد از هجرت به تهران و مستقر شدن در مسجد جليلی اين مسجد را به پايگاهی برای مبارزه با رژيم ستمشاهی تبديل كردند به خاطر همين امر بارها به ساواك برده شدند و بالاخره يكی از علل تبعيد ايشان به كردستان در سال 1353 همين امر بود. در ورود امام به ايران جزء كميته استقبال از امام رحمهالله بودند. در يازدهم اسفند 1357 امام خمينی رحمهالله طی حكمی آيتالله مهدوی كنی را به رياست كميته موقت انقلاب اسلامی منصوب فرمودند اين حكم با دستخط مرحوم علامه شهيد مطهری نوشته شد به امضای امام رحمهالله رسيد تا نيروهای انتظامی اعم از شهربانی و ژاندارمری سر و سامانی گرفته و بتوانند به وظايف قانونی عمل كنند. از جمله سمتهای حضرت آيتالله مهدوی كنی میتوان به دوره وزارت كشور ايشان قبل از اولين انتخابات رياست جمهوری اشاره كرد كه بعد رياست جمهوری بنیصدر هم وزارت كشور را داشتند.
در سال 1360 با همفکری و همراهی بعضی از دوستان دانشگاه امام صادق علیه السلام را راه اندازی کردند. در تاريخ 26 /6/ 1363از طرف امام به عنوان متولی به حوزه علميه مروی منصوب شدند و ضمن احیاء موقوفات حوزه مروی به تربیت طلاب علوم دینی پرداختند.
آثار
از آثار ایشان میتوان به چهار کتاب در اخلاق اقتصاد اسلامی و شرح دعای افتتاح و شرح دعای سحر اشاره کرد کتاب نقطه های آغاز در اخلاق عملی چندین بار تجدید چاپ شده است.
